Państwowe Muzeum na Majdanku w Lublinie
Niemiecki obóz koncentracyjny w Lublinie funkcjonował od października 1941 do lipca 1944 roku. W tym czasie pochłonął prawdopodobnie 80 tysięcy ofiar. W listopadzie 1944 roku, w miejscu dawnego obozu utworzono Państwowe Muzeum na Majdanku, pielęgnujące pamięć o ofiarach okupacji niemieckiej na Lubelszczyźnie podczas II Wojny Światowej.
Niemiecki obóz koncentracyjny pod nazwą Konzentrationslager Lublin (KL Lublin), nazywany potocznie Majdankiem, powstał na mocy decyzji Heinricha Himmlera. Miał stanowić rezerwuar darmowej siły roboczej dla realizacji planów budowy imperium germańskiego na Wschodzie. Usytuowany został tuż za południowo-wschodnią granicą Lublina, przy drodze wiodącej do Zamościa i Lwowa, na terenie wsi Majdan Tatarski. Zajmował powierzchnię 270 ha.
Więźniowie pochodzili z około 30 państw. Dominowali obywatele Polski (głównie Polacy i Żydzi), Związku Radzieckiego oraz Czechosłowacji (Żydzi). Poza Żydami i Polakami najliczniejszymi grupami narodowościowymi byli Rosjanie, Białorusini i Ukraińcy. Więźniowie umierali w następstwie tragicznych warunków bytowych, ginęli w egzekucjach, mordowani byli w komorach gazowych. Spośród około 150 tysięcy więźniów, którzy przeszli przez Majdanek, życie straciło około 80 tysięcy osób. Zwłoki palone były na stosach spaleniskowych oraz w krematorium. Tragiczna historia Majdanka dobiegła końca 23 lipca 1944 roku, po wkroczeniu do Lublina Armii Czerwonej.
Po wyzwoleniu na terenie Majdanka zorganizowano obóz NKWD dla aresztowanych członków polskiego Państwa Podziemnego. W barakach byłego obozu przetrzymywano także przez pewien czas wziętych do niewoli żołnierzy niemieckich.
Informacje praktyczne:
- wstęp do Muzeum jest bezpłatny
- nie zaleca się zwiedzania Muzeum przez osoby poniżej 14. roku życia
- zakaz wprowadzania zwierząt (oprócz psów asystujących)
